• www.drterd.com คลินิก สุขภาพใจ 0 27278684
สิ่งสำคัญที่สุดแตกต่างจากสิ่งสำคัญ(เฉยๆ)

เรื่องหักมุม : เรื่องราวของความอดทน

คุณเคยมองเหตุการณ์ ซึ่งเปลี่ยนมุมมองและทัศนคติบ้างไหมครับ อย่างเช่น เดิมอาจไม่ชอบใจใครสักคนอยู่มาวันหนึ่งกลับพบว่า เขาคนนี้เป็นคนที่มีน้ำใจสุด ๆ หรือเคยถูกสั่งให้ทำงานที่ไม่ชอบแต่ก็ต้องทำเพราะถูกสั่งมา ครั้งทำไปได้สักพัก กลับรู้สึกว่างานนี้ เป็นประโยชน์อย่างยิ่งเรื่องดังกล่าวมาแล้วนี่แหละครับเรียกว่าเรื่องหักมุม

คุณวันดี เธอเป็นข้าราชการอาวุโสในหน่วยงานของจังหวัดในภาคกลาง เธอรับผิดชอบงานเกี่ยวกับแรงงานและสถานประกอบการ ซึ่งเธอได้ทำงานในหน้าที่อย่างจริงจังจนน่าชื่นชมด้วย ครั้งหนึ่งผมได้ไปบรรยาย เกี่ยวกับวิธีคิด การมองโลกของที่ปรึกษาแรงงานหญิงในสถานประกอบการ ซึ่งก็เป็นโปรเจ็คหนึ่งที่เธอรับผิดชอบด้วย เลยได้ฟังเธอเล่าเกี่ยวกับการมองโลกซึ่งเปลี่ยนไปว่าบางครั้งก็ได้ให้แง่คิดอย่างไม่น่าเชื่อโดยเฉพาะเรื่องของลูกน้องคนหนึ่งซึ่งเดิมเธอมองว่า “ยาจก” เหลือเกิน

คุณวันดีมีลูกน้อง คือคุณวันเพ็ญ แม้ว่าคุณวันเพ็ญจะเคยเรียนต่างประเทศมาก่อนแต่กับงานข้าราชการเงินเดือนน้อย เลยทำให้เธอต้องกระเหม็ดกระแหม่ ช่วงแรกที่มาทำงานนั้นคุณวันเพ็ญถึงกับเอาข้าวกลางวันมากินเอง โดยใส่กล่องพลาสติกมาคล้าย ๆ กับนักเรียนเอาอาหารกลางวันไปกินที่โรงเรียนนั่นเอง ถึงเวลาพักกลางวันที่ใครต่อใครไปกินข้าวข้างนอกกัน เธอก็จะงัดเอาข้าวกล่องออกมานั่งกินจนบางครั้งถูกมองอย่างดูถูกว่า “ยาจก” ดังกล่าว

มันเป็นค่านิยมของคนยุคใหม่ ด้วยกระมังโดยเฉพาะในช่วงเศรษฐกิจเฟื่องฟู คุณวันดีเล่าว่าตอนนั้น เธอรู้สึกดูถูกคุณวันเพ็ญอยู่ไม่น้อย เพราะสำหรับคุณวันดีแล้ว จะกินข้าวกลางวันทั้งที่ก็ต้องดูมีระดับสักหน่อย

ผ่านไป 1 ปี ลูกน้องคนนี้ก็ของลาพักร้อนเป็นเวลา 10 วันรวด พอถามว่าจะไปไหน คุณวันดีก็ได้รับคำเฉลยที่น่าประหลาดใจว่า

“จะไปเที่ยวค่ะ” อันนี้ไม่น่าแปลกใจ

“ไปขับรถเที่ยวที่ยุโรปค่ะ”

คุณวันดีอดรำพึงกับตนเองไม่ได้ว่า คงไม่มีโอกาสไปเที่ยวแบบนั้นเป็นแน่อย่าว่าแต่ไป

ยุโรปเลย หากนั่งเครื่องบินไปเที่ยวเชียงใหม่ยังต้องคิดแล้วคิดอีก

ยาจกจึงกลายเป็นราชาในเวลานี้เอง

นับตั้งแต่นั้นคุณวันดีก็ไม่กล้าดูแคลนใครอีกแถมยังได้บทเรียนว่าหากคิดจะประสบความสำเร็จหรือบรรลุเป้าหมายบางอย่าง ก็ต้องแลกมาด้วยความอดทน โดยเฉพาะอดทนต่อความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ แล้วหันไปมุ่งมั่นที่ความสำเร็จและความสุขที่ใหญ่กว่า

หากจะมองอนาคตที่ดีกว่าย่อมต้องอดทนต่อความสุขเล็กน้อยในขณะนี้

สตีเฟน โควี่ ผู้เขียนหนังสือ “เจ็ดอุปนิสัยแห่งความสำเร็จ” อันโด่งดังได้พูดไว้อย่างน่าคิดว่า สิ่งที่ทำให้คนเราเสียโอกาสสำคัญในชีวิตนั้นไม่ใช่เรื่องของความลำบาก หรือปัญหาแต่กลับเป็นความสุขหรือเรื่องที่น่ายินดี

อุปสรรคของ “สิ่งที่ดีที่สุด” มักมาจาก “สิ่งที่ดี”

เพราะสิ่งที่ดี (เฉย ๆ)นั้นทำให้คนเราลุ่มหลงและติดพัน บางครั้งถึงกับละทิ้งความตั้งใจหรืออุดมการณ์ดังเดิมไปเสียสิ้น

ในทางพุทธศาสนานั้น การมีความอดทนต่อเรื่องที่ตนไม่ชอบ (อนิจฐารมย์) เช่นการถูกตำหนิ ต่อว่านับว่าน่าสรรเสริญ แต่การอดทนต่อสิ่งที่ตนชมชอบ (นิจฐารมย์) นั้นจัดว่าเป็นสิ่งที่สำคัญและทำได้ยากกว่า เพราะสิ่งที่ไม่ชอบนั้นเรามักค่อย ๆ ปรับตัวและหาทางแก้ไขผ่อนหนักเป็นเบา แต่กลับสิ่งดี ๆ นั้นทำให้เราลุ่มหลงโดยง่าย เมื่อลุ่มหลงแล้วก็พลอยทำให้คอยห่างออกมาจากสิ่งที่เป็นเป้าหมายสำคัญในชีวิต

อย่างไรก็ตามสิ่งสำคัญที่สุดก็อาจเปลี่ยนแปลงไปได้ตามกาลเวลา

คุณวันเพ็ญลูกน้องคุณวันดี มีสิ่งที่ดีที่สุดในช่วงนี้ คือการไปเที่ยวยุโรปแบบอิสระเธอจึงละทิ้งความสุขเล็กน้อย จากการใช้จ่ายฟุ่มเฟือย แล้วเก็บเงินไว้ใช้ในสิ่งที่ดีกว่า

แต่ในอนาคตเมื่อเป้าหมายของคุณวันเพ็ญเปลี่ยนไปอาจมีการเรียนต่อ การมีครอบครัวการซื้อบ้าน สิ่งเหล่านี้ย่อมทำให้การเก็บเงินนั้นเปลี่ยนแปลงไป การไปเที่ยวเพียงระยะใกล้ ๆ อาจเป็นไปได้มากกว่า เพื่อเป้าหมายให้มีเงินเหลือมาใช้ในการศึกษาต่อนั่นเอง ฯลฯ

สำหรับเราแล้วคงต้องหันมาถามตนเองอย่างจริงจังเสียที่ว่า อะไร”สำคัญที่สุด” สำหรับเรากันแน่

อะไรสำคัญที่สุด

เราอยู่บนเส้นทางที่นำไปสู่สิ่งสำคัญที่สุดนั้นใช่หรือไม่

3 สิงหาคม 2548